Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

ԵՐԿԻՐԸ ՀՈՍ


Երկիրը հո՛ն իր զաւակինն է այլեւս,
Անոր ճակտէն հոսող քրտինքը կ'երթայ
Մեծ հայրերուն մինչեւ կրծոսկրը թերեւս՝
Հաստատելու իր տանը հիմն անոր վրայ...

Ոչ ոք այնտեղ ա՛լ իրեն ծուռ կը նայի...
Աւերակներն անգամ ժպիտ մ' ունին արդ,
Երբ կը  տեսնեն դէմը իրենց՝ ամայի
Գետնէն ելլող շինութեանց շարքը հպարտ...

Եւ հո՛ղը, հո՛ղն իր գերութիւնն ա՛լ թօթուած,
Իր ընդերքէն ոչ միայն ուժ՝ այլեւ խելք
Կը հայթաթէ Հայուն ի մէն մի հարուած...

Եւ շղթային՝ Արեւմուտքէն Արեւելք
Վերակապուող կեանքի ամուր շղթային՝
Կ'ըլլայ մեր պինդ օղակը նախկին...


Վահան  ԹէՔէեան

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου