Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

ԿԱՅ ՄԻ ԵՐԿԻՐ






Կայ մի երիրր մօտ ու հեռու
Մի հող անհանգիստ
Ուր թափուել է անմեղ արիւն,
Ուր ջուրն է լալիս:

Այնտեղ յաճախ է պատահում
Աղետ, երկրաշարժ
Լեռը բաշն է թափահարում
Յուշերից դաժան:

Լաւաներն են ալեկոծում
Ընդերքը նրա,
Անսանձ ուժերը հողն են ցնցում
Ու ժայթքում կրակ:

Ու աւերուած աւանների
Քար ու հողի տակ,
Մարդիկ թաղւում են կենդանի,
Դառնում նահատակ:

Այդ զոհերի արիւնն է զեռ
Եռում, վարարում
Զոհուածների անէծքն է դեռ
Հողը գալարում:

Կայ մի երկիր մօտ ու հեռու,
Մի հող անհանգիստ,
Ուր թափուել է անմեղ արիւն,
Ուր ջուրն է լալիս...


Գուրգէն  Մահարի 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου