Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

ՍԻՐՏ ԻՄ, ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՍ ՆՈՐԻՑ ԽՌՈՎԵԼ




Սի՛րտ իմ, ինչո՞ւ ես նորից խռովել,
Ի զուր ինձ ու քեզ ինչո՞ւ ես տանջում.
Ի՞նչ ես կամեցել, որ քեզ չեմ տուել,
Ի՞նչ ես պահանջում:

Ա՜խ, խռովում ես դու այդպէս յաճախ,
Բայց համր լեզուդ ես չեմ հասկանում,
Սի՛րտ իմ, երեխա՜յ քմահաճ ու չար,
Անլեզո՜ւ մանուկ...


Պարոյր Սեւակ
16/2/1947
Երեւան

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου