Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

ԱՐԾՈՒԱԲԵՐԴ

 
                                                                   
                                                               Մուշեղ Գալշոյեանին


Եւ բերեցին քարեր խոշոր-խոշոր,
Յօնքերը կախ քարեր՝ խոժոռ-խոժոռ,
Գլոր-գլոր քարեր, քարեր փերթ-փերթ՝
Շինեցին բերդ:
Բերդին արծիւ իջաւ՝ կտուցին օձ,
Օձն էր կարմիր՝ որպէս շանթեղէն բոց...
Ծուատեց արծիւը գալարքն այդ հուր...
Եւ առաւել դարձաւ կարմրափետուր:
Ու բերդաշէն մարդիկ, յաղթ ու բաշեղ,
Նըւիրեցին արծուին խնդում ու շէր,
Եւ յետոյ մուրճ առան, առան հատիչ,
Բերդի բարձրագնայ, ցոլուն պատին,
Որպէս յաղթանակի զինանշան՝
Արծիւ քանդակեցին՝ կտուցին շանթ:



Լիւդվիգ Դուրեան

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου